Prolog

W skali globu wyłącznie część ludzi stara się  rozumieć.  Niektórym wystarczy  wiedzieć,  a części wręcz tylko  być.  Jednak oglądając świat, nabierając doświadczeń, powstaje dużo pytań o to czym jest człowiek, jakie mechanizmy odpowiadają za jego myślenie i postępowanie, czy faktycznie posiada "wolną wolę" oraz czy i co może na nią wpływać? Na pytania te odpowiadają religie, filozofia oraz nauka. Ta ostatnia opiera się na obserwowaniu, eksperymentowaniu, weryfikowaniu wyników oraz wnioskowaniu i dlatego na niej się opieramy. Poniżej zamieszczamy opisy badań naukowych, odnoszących się do sposobu funkcjonowania człowieka. To obszar naszej pasji poznawania i chęci rozumienia.

Dyrektor Programowy

Trzecia Fala

Mechanizmy oddziaływania

Ron Jones  był nauczycielem historii w liceum w Kalifornii. Jego uczniowie nie byli w stanie pojąć, jak niemieckie społeczeństwo mogło popierać nazistów. Postanowił unaocznić im mechanizm zdobywania zwolenników idei i zasad. Przeprowadził spontaniczny, osobisty, improwizowany eksperyment socjologiczny, tworzący z uczniów zagorzałych zwolenników przedsięwzięcia.
Co wpływa na zaangażowanie się w ideę?
Co poza samą ideą angażuje ludzi w przedsięwzięcie?

 PRZEBIEG EKSPERYMENTU

Ron Jones


      Eksperyment odbył się wiosną 1967 roku. W poniedziałek (pierwszy dzień)  Ron Jones  wprowadził uczniów w świat dyscypliny, charakteryzujący każdy system totalitarny. Uczył o jej  pięknie, o tym co czuje sportowiec, który pracował ciężko i regularnie, by odnieść sukces;  mówił o tym, jak baletnica i malarz ciężko pracują nad doskonaleniem ruchów;  o szczególnej cierpliwości naukowca, goniącego za ideą.  Określił dyscyplinę jako  wymianę trudów fizycznych na rozwój umiejętności umysłowych i ruchowych, jako trenowanie samego siebie, kontrolę i siłę woli.
      Aby uczniowie mogli doświadczyć mocy dyscypliny wprowadził, nakazał ćwiczenie siedzenia w nowy sposób. Opisał jak właściwa siedząca postawa wspomaga koncentrację i wzmacnia siłę woli. Postawa polegała na ustawieniu stóp płasko na podłodze, zablokowaniu kostek, zgięciu kolan pod kątem 90 stopni, ułożeniu rąk skrzyżowanych płasko na plecach, utrzymywaniu prostego kręgosłupa, podbródka skierowanego w dół, głowy zaś do przodu. Uczniowie ćwiczyli nową pozycję "siedzenia na baczność" bez końca. Jones chodził między ławkami, zwracając im uwagę na najmniejsze błędy i poprawiając ich sylwetkę. Odpowiednia postawa stała się najważniejszym aspektem nauki.
      Jones'a zadziwiła szybkość i łatwość, z jaką uczniowie przyjęli taki jednolity sposób zachowania. Zaciekawiło go, jak bardzo mogą ulec presji i postanowił rozszerzyć zakres wywarcia na nich wpływu. Jeszcze tego samego dnia wprowadził kilka nowych zasad. Uczniowie musieli siedzieć w klasie w znanej im pozycji na baczność aż do dzwonka; wszyscy musieli stale mieć pod ręką ołówek i notatnik; pytając lub odpowiadając na pytania musieli stać z boku swojej ławki; przed zadaniem pytania lub udzieleniem odpowiedzi mieli zwracać się "Mr Jones" (wcześniej zwracali się do nauczyciela po imieniu); na pytania mieli odpowiadać maksymalnie w trzech słowach. Przeprowadził też krótkie ćwiczenie z prawidłowego czytania i wypowiadania się. Uczniowie, którzy odpowiadali zbyt apatycznie dostawali reprymendę i musieli powtarzać swoje odpowiedzi dopóty, dopóki nie stały się wzorowe. Głośność odpowiedzi, czyli jej forma, stała się bardziej istotna niż jej treść. Uczniowie byli nagradzani za podejmowanie wysiłku w prawidłowym udzielaniu odpowiedzi, czy zadawaniu pytań. Byli też doceniani za robienie tego w zwięzły i uważny sposób. Wkrótce wszyscy w klasie zaczęli prześcigać się w udzielaniu odpowiedzi i zadawaniu pytań. Stopień zaangażowania w zajęcia przeniósł się z kilku uczniów, którzy zawsze przodowali w dyskusjach, na całą grupę.
      We wtorek nauczyciel wszedł do sali i zastał wszystkich uczniów siedzących w prawidłowej pozycji, ustalonej dzień wcześniej. Większość patrzyła prosto przed siebie w intensywnym skupieniu. To zachęciło go do kontynuowania lekcji indoktrynacji. Aby rozładować napięcie podszedł do tablicy i napisał wielkimi literami "STRENGTH THROUGH DISCIPLINE" (w dyscyplinie siła). Pod spodem napisał kolejne sentencje: "STRENGTH THROUGH COMMUNITY" (we wspólnocie siła) i "STRENGTH THROUGH ACTION" (siła dzięki działaniu). Podczas, gdy uczniowie siedzieli w absolutnej ciszy, zaczął mówić, nauczać, wykładać o  wartości wspólnoty i społeczności;  opowiadał anegdoty ze swojej przeszłości jako sportowiec, trener i historyk;  mówił, że społeczność to więź między ludźmi, którzy razem pracują i zmagają się z podobnymi problemami;  to wybudowanie stodoły wraz z sąsiadami;  to poczucie, że jest się częścią czegoś poza sobą;  to ruch, drużyna.  Powiedział uczniom, że społeczność, podobnie jak dyscyplina, musi zostać doświadczona, by została zrozumiana. Aby dać możliwość doświadczenia społeczności poprosił 2 uczniów, by wstali, powtórzyli motta  "w dyscyplinie siła""we wspólnocie siła"  i  "siła dzięki działaniu",  a następnie wielokrotnie równocześnie je powtarzali. Po chwili wywołał i dołączył do nich kolejną dwójkę, aż na końcu cała klasa stała i powtarzała hasła. Dla wszystkich była to dobra zabawa. Uczniowie zaczęli patrzeć na siebie i odczuwać moc przynależności do grupy. Robili coś razem. Kontynuowali to proste zadanie przez całą lekcję. Powtarzali hasła zmieniając się nawzajem w chórze, a także wypowiadając je głosami o różnym natężeniu. Powtarzali je razem, podkreślając właściwy sposób siedzenia, stania i wymowy.
      Pod koniec zajęć Jones stworzył klasowy salut. Był przeznaczony tylko dla członków klasy. Nazwał go salutem  "Trzeciej Fali",  ponieważ dłoń ułożona była w kształt fali w szczytowym jej punkcie, tuż przed zawaleniem (patrz zdjęcie powyżej). Oznajmił, że na morzu co  trzecia fala  jest najsilniejsza i dlatego zaproponował taki właśnie symbol ich działań. Gdy salut był już ustalony ustanowił nową regułę: uczniowie mieli pozdrawiać tym gestem wszystkich członków klasy, również poza jego zajęciami. Gdy zabrzmiał dzwonek kończący lekcję, poprosił klasę o całkowitą ciszę i gdy wszyscy siedzieli na baczność, powoli podniósł rękę i zasalutował wszystkim zakrzywioną dłonią. To był gest uznania i oddanie honoru całej klasie. Wszyscy odwzajemnili salut. Przez następne dni uczniowie pozdrawiali się tym gestem. Trzydzieści osób witających się w taki sposób szybko przyciągnęło uwagę innych uczniów i wielu pytało, czy może dołączyć do klasy Jones'a.
      W środę nauczyciel wydał uczniom karty członkowskie przynależności do ruchu  Trzecia Fala.  Trzy z nich oznaczył czerwonym znakiem "X" i poinformował ich odbiorców, że mają szczególne zadanie  informowania go o uczniach, nieprzestrzegających zasad klasowych.  Następnie mówił o  wpływie działania i dyscypliny na społeczność, o pięknie brania pełnej odpowiedzialności za własne czyny, o wierze w siebie, swoją społeczność i rodzinę do tego stopnia, że jest się w stanie zrobić wszystko dla ich ochrony i rozwoju.  Podkreślał  ważność ciężkiej pracy i wzajemnej lojalności dla szybszego uczenia się i osiągania nowych celów.  Następnie każdemu uczniowi z klasy powierzył zadanie do wykonania: zaprojektowanie transparentu  Trzeciej Fali;  powstrzymywanie każdego ucznia niebędącego członkiem  Trzeciej Fali  przed wejściem do sali; nauczenie się na pamięć i wyrecytowanie w kolejnym dniu imienia, nazwiska i adresu każdego członka  Trzeciej Fali;  przekonania przynajmniej 20 dzieci z pobliskiej szkoły podstawowej, że stosowana przez nich postawa siedząca jest niezbędna dla lepszego uczenia się; wręczenie imienia, nazwiska i adresu jednego niezawodnego przyjaciela, który mógłby być zainteresowany dołączeniem do  Trzeciej Fali.  Ustanowił procedurę przyjmowania nowych członków: nowy członek musiał być polecony przez obecnego, po czym otrzymywał kartę członkowską. Po jej otrzymaniu musiał wykazać się znajomością zasad ruchu i zobowiązać się do ich przestrzegania. To potęgowało poczucie elitarności należenia do  Trzeciej Fali.
      W tym dniu nauczyciel poczuł jednak już lęk. Chociaż formalnie powołał tylko 3 uczniów do zgłaszania nieodpowiedniego zachowania członków klasy, przyszło do niego około dwudziestu uczniów z doniesieniami o tym, że ktoś nie zasalutował, czy wypowiadał się krytycznie o ruchu. Taka ilość skarg oznaczała, że połowa klasy uważała za swój obowiązek obserwację i donoszenie na kolegów z grupy. Dodatkowo jeden z uczniów cały czas chodził obok nauczyciela chroniąc go, czyli będąc jego "ochroniarzem" (wchodził za nim nawet do pokoju nauczycielskiego i tam w spokoju stał i czekał).  Trzecia Fala  zakłócała normalny tok nauczania w szkole. Uczniowie z innych klas uciekali z zajęć, by brać udział w zajęciach Rona Jonesa.
      Nauczyciel stwierdził, że eksperyment zaczyna wymykać się spod jego kontroli i w czwartek (czwartego dnia) postanowił go zakończyć. W sali pełnej ludzi (było już 80 osób), siedzących i obserwujących w ciszy i oczekiwaniu powiedział o dumie:  duma to coś więcej niż tylko sztandary i saluty;  duma to coś, czego nikt nie może wam zabrać;  duma to świadomość, ze jesteście najlepsi;  nie może zostać zniszczona,  a następnie poinformował, że  Trzecia Fala  jest częścią ogólnokrajowego ruchu politycznego, którego celem jest wyłonienie młodych ludzi, którzy poprowadzą ich kraj w dobrym kierunku.  Jesteście szczególną grupą młodych ludzi, wybranych do pomocy tej sprawie. Jeżeli powstaniecie i pokażecie, czego nauczyliście się przez ostatnie 4 dni możemy zmienić losy tego narodu. Możemy nadać mu nowe poczucie porządku, wspólnoty, dumy i działania. Nowy cel. Wszystko spoczywa na was i waszej woli do obrony naszych przekonań.  Poinformował, że w kolejnym dniu, w piątkowe południe kandydat na prezydenta ogłosi oficjalne utworzenie organizacji młodzieżowej  Trzeciej Fali.  Poinformował, że w tym samym czasie ponad 1000 organizacji młodzieżowych z całego kraju głośno okaże poparcie dla ich ruchu. Zapytał też, czy zaprezentują się godnie, ponieważ w celu upamiętnienia wydarzenia została zaproszona prasa. Nikt z uczniów się nie roześmiał. Nie było ani szmeru oporu. Wręcz przeciwnie. W sali zapanowała gorączka podniecenia.  Damy radę to zrobić! Czy powinniśmy założyć białe koszule? Czy możemy zabrać przyjaciół?
      W piątek przed południem sala była pełna uczniów (ponad 200 osób), wszędzie wisiały plakaty  Trzeciej Fali,  po środku Jones ustawił telewizor, z którego miało być nadawane wystąpienie kandydata na prezydenta, w sali znajdowali się jego przyjaciele odgrywający rolę dziennikarzy. Uczniowie siedzieli idealnie na baczność, zdawali się być jednym oddziałem, każdy wpatrywał się w telewizor, wyglądało to tak, jakby wszyscy mieli być świadkami narodzin, czuło się olbrzymie napięcie oczekiwania.
      Jones stanął na środku, wykonał salut, 200 uczestników automatycznie go odwzajemniło, powiedział  "W dyscyplinie siła",  po czym uczniowie odpowiedzieli tym samym. Powtórzyli to jeszcze raz, i jeszcze raz, a za każdym razem ich odpowiedź stawała się głośniejsza. Jones podkreślił znaczenie tego wydarzenia i ponownie poprosił o zademonstrowanie posłuszeństwa. To ostatni raz, kiedy poprosił o recytację hasła. Sala zadrżała, gdy rozległ się gardłowy okrzyk  "W dyscyplinie siła!".


Relacja Rona Jonesa
z przebiegu eksperymentu
1m 56s

      Nauczyciel włączył telewizor, w którym przez długi czas była tylko niebieska poświata i szum. Po ok. 10 minutach oczekiwania i wpatrywania się w niebieskie światło telewizora ktoś wstał i krzyknął  Nie ma żadnego lidera, prawda?  Wszyscy odwrócili się w szoku, najpierw w stronę przygnębionego ucznia, a następnie z powrotem w kierunku telewizora, a na twarzach rysowało się niedowierzanie. Ron Jones stanął przed telewizorem i oznajmił  "Nie ma lidera! Nie ma czegoś takiego jak narodowy ruch młodzieżowy o nazwie Trzecia Fala. Zostaliście zmanipulowani. Myśleliście, że zostaliście wybrani. Że jesteście lepsi niż osoby znajdujące się w tej chwili poza salą. Oddaliście się wygodzie dyscypliny i poczucia wyższości. Dzięki doświadczeniom minionego tygodnia wszyscy zasmakowaliśmy życia i działania w nazistowskich Niemczech. Dowiedzieliśmy się, jak tworzy się zdyscyplinowane środowisko. Jak buduje się zmanipulowane społeczeństwo."  Po tym przeprowadził prezentację zdjęć ukazujących zjazd hitlerowskiego NSDAP, potęgę  Trzeciej Rzeszy,  dyscyplinę, marsz nadludzi, usprawiedliwianie się ludności i żołnierzy ówczesnych Niemiec nieświadomością, słowami  "Robiłem tylko to, co do mnie należało", "Wykonywałem tylko rozkazy".

Opracował Tomasz Krawczyk na podstawie osobistej relacji Rona Jonesa

 WNIOSKI


      Pytaniem uczniów, które zainicjowało eksperyment ich nauczyciela  Rona Jonesa  było:  Jak niemieckie społeczeństwo mogło popierać nazistów?  Pokazał jak można bez agresji i nienawiści, w kilka dni, z młodych ludzi wychowanych w świecie wolności, uformować społeczność oddaną organizacji, dyscyplinie, idei i przedsięwzięciu.

Dlaczego uczniowie podążyli za przekazem?

1.Sposób przedstawienia pojęć "dyscyplina" oraz "wspólne działanie" - ukazał je jako zjawiska  szczytne,  budzące  dumęzadowolenie,  nadające  sens  działaniom, a nawet życiu.
2.Odnoszenie się do wartości bliskich słuchaczom - omawiając pojęcia "dyscypliny" oraz "wspólnego działania" odnosił się do rodziny, przyjaźni, własnego środowiska życia, odnoszenia sukcesów, osiągania zadowolenia z efektów swoich działań.
3.Zaspokojenie podstawowych ludzkich potrzeb, tj. porządku, określenia zasad postępowania, docenienia (określił ambitne i szczytne cele, umożliwił poczucie bycia "lepszym").
4.Osobowość nauczyciela - dzięki niej stał się dla uczniów podziwianym liderem, dzięki czemu chcieli należeć do grupy przez niego "faworyzowanej".
5.Brak silnych "negatywnych liderów" - nie było osób, które od samego początku kwestionowałyby sens przekazu Rona Jonesa i wyśmiewały uczniów podążających za nim. Trzy sceptyczne uczennice nie zakłóciły narracji nauczyciela, jednak czwartego dnia Jones kazał im przenieść się do biblioteki, by ukończyć przedsięwzięcie w sposób kontrolowany (eliminacja wrogów przedsięwzięcia).


Metodykę  wywierania wpływu  omawiamy podczas szkoleń.

Napisz do nas

KOLEJNE EKSPERYMENTY I BADANIA NAUKOWE

KOLEJNE EKSPERYMENTY
I BADANIA NAUKOWE

Mózg chce więcej

Badania prof. Wolframa Schultza

Jakimi priorytetami kieruje się ludzki mózg?  Prof. Wolfram Schultz  wykazał w swoich badaniach system pracy mózgu, zapewniający człowiekowi satysfakcję lub jej brak.

Kiedy osiągnięcie nawet ambitnego celu nie zapewnia satysfakcji?
Jak zapewnić motywację personelu?

Warunkowanie

Thorndike, Pawłow, Skinner

Warunkowanie oznacza wyrabianie nowych  odruchów.  Są one kluczowe dla jakości komunikacji i sposobu nabywania nowych umiejętności.

Czy odruchy można wytwarzać świadomie?
Jak odbywa się wytwarzanie prawidłowych odruchów?

Ego

O wyobrażeniu siebie

Ego  to wyobrażenie o sobie samym. Jest mechanizmem niezbędnym do przeżycia, lecz również problematycznym. Człowiek z natury uważa, że jest "lepszy". W badaniach przyjęto wskaźnik  better than average.

Czy przekonanie o swojej wyjątkowości jest powszechne?
Czy skupienie na sobie ułatwia ludziom wywieranie na nas wpływu?

Dysonans poznawczy

O ratowaniu EGO

Ego  mówi człowiekowi, że jest ponadprzeciętny  (better than average).  Gdy człowiek zaprzeczy takiemu swojemu przekonaniu staje się nieobliczalny.

Jak reagować na dysonans poznawczy?
Co go wywołuje?

"Ludzie myślą tak, jak ja"

Fałszywa zgodność

Człowiek ma podświadome przekonanie, że ludzie -  generalnie  - myślą tak, jak on. Jeżeli nawet obecnie jeszcze tak nie myślą, to z pewnością jego poglądy będą wyrażać w przyszłości. Badania naukowe wykazały jak silny jest to mechanizm myślenia.

Jak powszechnie on występuje?
Jak takie przekonanie wpływa na postawę człowieka?

Wiara w sprawiedliwy świat

Eksperymenty prof. Melvina Lernera

Powszechne jest przekonanie, że człowiek ponosi  konsekwencje  własnych decyzji, że przydarza mu się to, na co  zasłużył.  Jak silna jest wiara w sprawiedliwy świat?

Jak oceniany jest człowiek, któremu przydarza się tragedia?
Czy ludzie obwiniają kogoś za stan, w jakim się znalazł?

Efekt Pigmaliona

Eksperymenty prof. Roberta Rosenthala

Efekt Pigmaliona  to uformowanie osoby, stworzenie jej, poprzez swój stosunek do niej.

Jak nasze oczekiwania wpływają na drugiego człowieka?
Co w naszej postawie wywiera silny wpływ?

Zarządzanie Ludźmi

Ewolucja myśli zarządczej

Skuteczność działania ludzi zawsze była przedmiotem troski przedsiębiorców. Ich pomysłom w sukurs przyszła również nauka.

Jakie błędy zauważono w zarządzaniu personelem?
Które z nich są cały czas popełniane?

Jak rozumieć intuicję?

Badanie prof. Antoine Bechara

Kiedy człowiek nie wie czego się spodziewać, jego organizm już to wie. Naukowcy mierzyli reakcje ciała ukazujące stan układu nerwowego.

Jak wygląda relacja między intuicją, a świadomym postrzeganiem?
Czy doświadczenie sprzyja prawidłowej intuicji?

Co wpływa na relację?

Harlow, Wall, Niiya i Deaux

Wydaje się, że zapewnienie przeżycia jest wartością najwyższą. Okazuje się, że w naturze są wartości wyższe od zapewnienia bytu.

Co jest ważne dla wszystkich?
Na czym należy się skupić chcąc budować z ludźmi pozytywne relacje?

Mimika a Emocje

Eksperyment prof. Paula Ekmana

Powszechne są powiedzenia  rozchmurz się  lub  uśmiechnij się.  Czy mają one sens?

Czy mimika wpływa na  nastrój?
Czy można  poprawić  sobie  nastrój  utrzymując uśmiech na twarzy?

Wyuczona bezradność

Eksperymenty Seligmana-Maiera, Richtera

Opis i wnioski z kluczowych badań psychologicznych nt. aktywności i bierności.

Dlaczego człowiek bywa bierny lub czuje się bezradny?
Czy aktywności można się nauczyć?

Efekt widza

O braku poczucia odpowiedzialności

Efekt widza  -  człowiek widzi negatywne zdarzenie, ma możliwość zareagowania, lecz nie podejmuje żadnych działań.

Czy ty też możesz być osobą bierną, gdy należy reagować?
Czym powodowana jest bierność człowieka?

Tożsamość grupowa

Badania prof. Henriego Tajfela

Człowiek nabywa cech typowych dla grupy, z którą się utożsamia. Zachowanie grupy, jej wartości i sposób myślenia stają się jego sposobem myślenia i działania. Człowiek dba, by jego grupa "wygrywała", czyli zyskiwała więcej, niż inne grupy ludzi.

Czy można oczekiwać od człowieka obiektywnych ocen innych ludzi?
Jak przynależność do grupy wpływa na ludzkie decyzje?

Odgrywanie roli grupy

Eksperyment Zimbardo

Eksperyment  prof. Philipa Zimbardo  ze  Stanford Univeristy  ukazał mechanizm kluczowy dla ludzkiego postępowania.

Jaką rolę odgrywasz ty, a jaką twój klient, pracownik lub przełożony?
Co determinuje odgrywanie przez człowieka określonej roli?

Jaskinia zbójców

Eksperyment Sherifa

Najsłynniejszy eksperyment psychologa  prof. Muzafera Sherifa,  nazwany "Jaskinia Zbójców" (Robbers Cave), analizujący zachowanie grup w sytuacjach konfliktowych.

Jakie są powody podziału na my i oni.
Co zapewnia integrację i wspólne działanie?

Eksperyment Milgrama

Oddziaływanie i wywieranie wpływu

Badanie z bardzo mocnymi wynikami.

W jakich sytuacjach każdy z nas jest skłonny krzywdzić innych ludzi?
Co może spowodować działania niemiłe dla innej osoby?

Konformizm

Eksperymenty Sherifa i Ascha

Najsłynniejsze badania nad konformizmem człowieka przeprowadziło dwóch psychologów:  prof. Muzafer Sherif  i  prof. Solomon Asch.

W jakich sytuacjach człowiek zmienia zdanie pod wpływem grupy?
Dlaczego przyjmuje opinie innych ludzi jako swoje?

Trzecia Fala

Mechanizmy oddziaływania

Ron Jones  był nauczycielem historii w liceum w Kalifornii. Jego uczniowie nie byli w stanie pojąć, jak niemieckie społeczeństwo mogło popierać nazistów. Postanowił unaocznić im mechanizm zdobywania zwolenników idei i zasad. Przeprowadził spontaniczny, osobisty, improwizowany eksperyment socjologiczny, tworzący z uczniów zagorzałych zwolenników przedsięwzięcia.

Co wpływa na zaangażowanie się w ideę?
Co poza samą ideą angażuje ludzi w przedsięwzięcie?

Gdy warunki są zbyt dobre

Eksperyment Calhouna

Etolog  John B.Calhoun  umieścił populację myszy w idealnym środowisku do życia. Wynik był zaskakujący.

Co jest warunkiem aktywności i chęci rozwoju?
Co może zabić motywację do działania?

Automatyzmy

Nieuświadomione mechanizmy umysłu

Człowiek jest istotą barwną. Posiada wiele  mechanizmów  myślenia, które tworzą jego koloryt. Wiele reakcji jest trudnych do przewidzenia, lecz są też takie, które są przewidywalne. Opierają się one na  automatycznychnieświadomych  mechanizmach pracy mózgu. Przedstawiamy je wraz z opisem badań, które pozwoliły je zrozumieć.

Kiedy człowiek działa  mechanicznie  bez udziału własnej woli?
Które zachowania uruchamiają w nim  automatyczne  reakcje?

Stopa w drzwi

Foot in The Door

Postępowanie człowieka opiera się na  mechanizmach  działających w nim samym oraz między nim, a innymi ludźmi. Poniżej przedstawiamy jeden z nich, zweryfikowany przez badania naukowe.

Kiedy mamy skłonność do godzenia się na prośby?
Jak inna osoba może wpłynąć na naszą decyzję?

Drzwi w twarz

The Door in The Face

Kolejny  mechanizm  wpływający na nasze opinie i decyzje, zweryfikowany przez jednego z najsłynniejszych badaczy naukowych.

Kiedy rośnie nasza skłonność do godzenia się na prośby innych ludzi?
Jak świadomie można na nas wpływać?

Niska piłka

The Low-Ball

Obok metod  stopy w drzwi  i  drzwi w twarz  zdefiniowano i naukowo zweryfikowano kolejny mechanizm wywierania wpływu. Intensyfikuje on zaangażowanie człowieka i w efekcie zapewnia jego większą chęć realizowania ustaleń.

Jak powstaje większa chęć realizowania ustaleń?
Na czym polega ten mechanizm?

Wpływ reklamy

O pamięci  niejawnej

Człowiek zapamiętuje reklamy w świadomości oraz w  pamięci niejawnej.  Badania  prof. Didier'a Courbet  z Francji ukazały czas, jaki reklama "niepamiętana" przez człowieka jest jednak pamiętana i wpływa na jego wybory.

Czym jest pamięć niejawna?
Jak długo przechowywana jest w niej informacja pokazana w krótkiej reklamie?

Wpływ środowiska wychowania

Eksperyment prof.Kellogga

Najsłynniejszy eksperyment wychowania międzygatunkowego. Naukowiec wychowywał dziecko człowieka razem z dzieckiem szympansów.

Jaki jest efekt wspólnego dorastania?
Co ustanawia nas ludźmi?

Ron Jones (ur. 1941) - amerykański pisarz, a wcześniej nauczyciel w w Cubberley High School w Palo Alto, w Kalifornii, znany na całym świecie z eksperymentu  Trzecia Fala.  Ostatnie 30 lat Jones spędził pracując z ludźmi umysłowo chorymi, w międzyczasie pisząc książki.


/ Wikipedia /


Tomasz Krawczyk (ur. 1973) - autor książki pt. "Metodyka Sprzedaży i Negocjacji" (Ridero, marzec 2020), autor artykułów poświęconych zagadnieniom zarządzania, sprzedaży i negocjacji publikowanych na łamach gazet i miesięczników tj. Puls Biznesu i dwumiesięcznik Optyka. Absolwent  Studium Doktoranckiego Kolegium Zarządzania i Finansów Szkoły Głównej Handlowej  w Warszawie.
Doświadczenie praktyczne w sprzedaży i negocjacjach od 1994 r. W kolejnych latach - prowadząc już szkolenia biznesowe - wprowadzał firmy na wybrane rynki, opracowując strategię działania i prowadząc fizyczne działania handlowe. Dzięki swoim umiejętnościom, już od roku 2002 wynajmowany do przygotowywania firm do negocjacji i reprezentowania ich w tym procesie. Negocjator i mediator angażowany do rozwiązywania sporów między podmiotami gospodarczymi. Metodyk komunikacji interpersonalnej - opracowane przez niego rozwiązania zostały wdrożone przez firmy koncernowe w innych krajach Europy.

Więcej?  Kliknij link.